Ιστορίες παράξενες, ανοίκιες και οικίες μαζί. Ο αναγνώστης μπορεί να δώσει τις δικές του ερμηνείες, είναι κι αυτό μέρος της ρευστότητας των έργων της.
Η ποιητική φωνή του Έλιοτ είναι μοναδική, εντούτοις φτιάχτηκε από τις φωνές πολλών άλλων ποιητών, τις οποίες υιοθέτησε ή δανείστηκε.
Και για τους δύο το θέατρο έχει να κάνει με αναγνώριση και έλεγχο του κέντρου του σώματος, των σπλάχνων.
Το αίσθημα του εγκλωβισμού,η επιθυμία για μια φυγή, αντικατοπτρίζει τα προσωπικά αδιέξοδα του συγγραφέα όσο και το συλλογικό αδιέξοδο μιας ολόκληρης κοινωνίας.
Οι ανησυχίες, οι αδυναμίες, και οι προβληματισμοί ενός ανθρωπιστή ανθρωποφάγου έχουν οικουμενικό χαρακτήρα.
Είναι η ιστορία ενός οκτάχρονου αγοριού, του Μισού, που διψά για εκδίκηση επειδή ο πόλεμος διέλυσε την οικογένειά του.
Στην «Τύχη» ο Κόνραντ θέτει ως στόχο την αφηγηματική ισορροπία μεταξύ ζωής στη θάλασσα και ζωής στη στεριά.
Ήταν μαστιγωτής του γερμανικού μικροαστισμού, στηλιτευτής της κοινωνικής υποκρισίας.
αι τα δύο βιβλία έχουν να κάνουν με την ταυτότητα των δύο φύλων και με τη σεξουαλικότητα. Και τα δύο εναντιώνονται στην πατριαρχική κοινωνία.