Οι αγαπημένες Κεραίες της Εποχής μας!

Εκείνη τη μέρα είδα το Θεό με τα μάτια μου.Περιμένω να φοράει την ίδια φανέλα. Αυτή που φορούσε εκείνη τη μέρα…

Γνωρίζουμε τον αποσυνάγωγο συγγραφέα της απομάγευσης και συζητάμε για την νουβέλα του Το Πηγάδι

Τα έργα του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα παραμένουν θεμέλια του σύγχρονου ισπανικού θεάτρου

Μεταφερόμαστε στα χρόνια της Γαλλικής Επανάστασης και της Παρισινής Κομμούνας και σκιαγραφούμε το πορτρέτο του Καμίγ Ντεμουλέν!

Ένα σύντομο διήγημα βασισμένο σ’ ένα αυτοβιογραφικό στιγμιότυπο, καταρχήν… Καταλαβαίνει όμως κανείς γρήγορα ότι διαβάζει ένα διήγημα με αξία δοκιμίου, για να το πούμε έτσι.

Ερίκ Καντονά, μια ιδιάζουσα προσωπικότητα των γηπέδων αλλά και του κοινωνικού στίβου!

Το θέατρο, με την πληρότητα της έρευνάς του, μου φαινόταν πάντα σαν ένας χώρος πρόκλησης.

Με τον Ήρκο Αποστολίδη συζητάμε για τον Ερρίκο Ίψεν για το σύνολο του έργου του.

Η υπακοή σκοτώνει.Ζωή: νόσος σεξουαλικώς μεταδιδόμενη.

Γνωρίζουμε τον Λουκιανό, ήρωα του βιβλίου της και μαζί του μαθαίνουμε να μιλάμε για τις μελανιές που δεν έγιναν από παιχνίδι…

Το Λευκό Ρόδο είναι ένας αληθινός θησαυρός της επικής λογοτεχνίας, κρυμμένος σε δύο λαβύρινθους, μέσα στους οποίους ο προικισμένος αφηγητής Traven οδηγεί εναλλάξ τους έκθαμβους αναγνώστες του, ώσπου μπροστά στα διαισθανόμενα μάτια τους οι πολυδαίδαλες στοές ενώνονται, λύνοντας έτσι όλα τα αινίγματα και μαζί με αυτά την κορυφωμένη αγωνία.

Όπου σήμερα παρακολουθούμε έντεκα οργισμένες γυναίκες να κλοτσάνε μια μπάλα σε καιρό πολέμου.

Έναν άνθρωπο η ζωή του οποίου παραπέμπει περισσότερο σε λογοτεχνικό ήρωα παρά σε πολιτικό φιλόσοφο.

Είναι ένα εξομολογητικό, τρυφερό κείμενο. Μας δίνει μια εικόνα του ανθρώπου Ιουλίου Βερν, και μάλιστα του παιδιού που υπήρξε.

Με τον μεταφραστή Λευτέρη Μακεδόνα συζητάμε για τον Φερνάντο Βαγιέχο και το έργο του Ο γκρεμός.